Inmiddels is er veel veranderd en tegelijkertijd zo bitter weinig. Gelukkig hebben vele collega’s het thema opgepakt. Politiek, bedrijven en maatschappelijke organisaties hebben de digitale kinderrechten hoog in het vaandel staan. En zo hoort het ook. Tegelijkertijd merk ik dat ouders en opvoedprofessionals achter de feiten aan blijven lopen. Grote mensen die maar niet begrijpen dat de ontwikkeling van de technologie (zoals mobiel internet of virtuele identiteiten) opvoeding vergt. Grote mensen die kinderen overschatten in hun belevingswereld. De Nederlandse mentaliteit van de zogenaamde Einstein Generatie of het multi tasken baart mij zorgen. De mentaliteit dat de digitale generatiekloof niet zou bestaan… Wie dagelijks met jeugd werkt weet wel beter.

Dát is volgens mij Mediawijsheid voor Volwassenen. Niet zozeer zelf kunnen msn’en, kunnen gamen, kunnen down- en uploaden of razendsnel kunnen sms’en. Maar wel kinderen en tieners zien voor wie en wat zij zijn. Niet de klein-volwassenen die het allemaal wel aan kunnen. Maar kinderen en tieners die hun eigen builen mogen vallen. Die mogen vallen en opstaan. Die volwassenen om zich heen hebben die hen helpen op te staan om de draad weer op te pakken. Volwassenen die nieuwsgierig zijn naar de mediawereld waar kinderen en jongeren middenin staan, een wereld die zij actief gebruiken: als prosumer, als mediaconsument én mediaproducent. Het is de reden waarom ik samen met mijn collega Liesbeth de Nationale Academie Voor Media & Maatschappij heb opgericht. Kinderen hebben recht op goed geïnformeerde volwassenen. Wij informeren u!